Kroniki Spiritii. Tom 1

Przyznam się wam, że czasami trudno jest ocenić książkę, która jest tomem pierwszym, gdyż często bywa, że jest on przegadany, a dopiero kolejne ujawniają się w pełnej krasie zaciekawienia. To nie są książki słabe, tylko każdy z nas w zależności czy jest wolniejszy w swoich uczuciach czy szybki i nagminny, tak będzie jak z cech usposobienia opisywał wydarzenia z historii, którą stworzył. Tutaj ewidentnie mamy wolniejszy rozwój spraw. Zerknęłam na końcu na opis i miałam wrażenie, że niezupełnie znalazłam to, co było tam napisane. Z opisu była Kamila, a w treści Camilla...
Opowieść rozwija się w dłuższym stopniu. Wpierw widzimy młodą dziewczynę, która jest zła na rzeczy, które jej nie wychodzą. Nosi w sercu jakiś dziwny ciężar, który momentami przekłada na swoją przyjaciółkę. Ona często musi ją pocieszać, jakby uczuć wytrwałości i cierpliwości. Wciąż mamy podkreślane jak bardzo Camilla jest zagubiona i jak wciąż ma wrażenie, że nie jest z tego miejsca. Początkowo sądziłam, że chodziło o usposobienie jej wnętrza, jednak później okazało się, że przypominają jej się jakieś dziwne rozmowy, które sugerują, że żyła gdzieś indziej. W niedługim czasie wychodzi na to, że jako dziecko została porwana i jej prawdziwe życie jako księżniczki przeszło na zwyczajne, takie ludzkie. Jednak aby dopełnić to, co zostało jej odebrane musi powrócić do swojego królestwa. Czy jesteście ciekawi jak tego dokona? Czy znajdzie tam kogoś na kogo będzie mogła liczyć?
Opowieść sama w sobie jest ciekawa, tylko zbyt długo utrzymywana jest dramaturgia emocji. W chwilach radości zamiast szczęścia bywały stonowane uczucia i miałam wrażenie, że nic oprócz wnętrza czerni tam nie spotkam. Nawet jak już była wspierana przez kogoś, kto się nią opiekował, to i tak czuła, że na to nie zasługuje. Z punktu widzenia laika czułam jakby depresja kroczyła za postacią zawsze obok gotowa pogłębić jej nastrój. Koniec również nie jest pozytywny, tak różny od nastawienia samej autorki. Ona sama zachęca nas do sięgnięcia po tom drugi z obietnicą wszelkiego rozszerzenia wydarzeń. Jestem więc ciekawa, czy dotrzyma słowa:-)
Wydanie książki jest nieco mniejsze, a druk większy. Niby dobrze się ją czyta, tylko za dużo tego smutku jak dla mnie.