Nowi sąsiedzi

Niektórzy ludzie pojawiają się w naszym życiu i zmieniają całkowicie naszą trajektorię.".
„Przeszłość nigdy nie zostaje tam, gdzie ją zostawisz.”
„Ściany są cienkie. Cieńsze, niż nam się wydaje.”
„Sąsiedzi wiedzą o tobie więcej, niż chciałbyś przyznać.”
„Czasem wystarczy jedno spojrzenie, by wiedzieć, że coś jest nie tak.”
Kilka miesięcy temu w życiu Leny zaszły duże zmiany - kobieta rozstała się z mężem zaś jej syn już wkrótce wyjedzie na studia.
Do jednego z domów przy jej ulicy wprowadzają się nowi lokatorzy- Henry i Marielle dystyngowane małżeństwo po sześćdziesiątce, które na pierwszy rzut oka wzbudzają sympatię.
Od zawsze jednak wiadomo, że za tym co zbyt gładkie może się kryć tajemnica.
Lena nagrywając dźwięki do projektu syna - Rufusa - przypadkowo podsłuchuje rozmowę , a właściwie kłótnię starszych państwa, a dodatkowo kilka dni później na nagraniu kobieta słyszy nieznany wcześniej męski głos, a doniczka z kwiatkiem jest przewrócona.
Co odkryje matka nastolatka?
Czy rzeczywiście ma powody do niepokoju czy popadła w paranoję?
Bardzo lubię historie opowiadane przez Claire Douglas.
Autorka doskonale pokazuje mechanizm paranoi i izolacji. Granica między rzeczywistością a wyobrażeniem zaczyna się zacierać, a czytelnik nieustannie zadaje sobie pytanie: komu można ufać?
Bohaterowie nie są czarno-biali. Każdy coś ukrywa, każdy ma swoje motywacje. Szczególnie ciekawie została poprowadzona główna bohaterka – jej lęki, wątpliwości i poczucie osamotnienia są bardzo wiarygodne.
Bohaterowie nie są czarno-biali. Każdy coś ukrywa, każdy ma swoje motywacje. Szczególnie ciekawie została poprowadzona główna bohaterka – jej lęki, wątpliwości i poczucie osamotnienia są bardzo wiarygodne.
Claire porusza też temat traumy i tego, jak przeszłość wpływa na postrzeganie teraźniejszości. To sprawia, że historia nie jest tylko thrillerem o „dziwnych sąsiadach”, ale opowieścią o kruchości poczucia bezpieczeństwa, choć mi nieco się dłużyła.
Mimo to warto ją sprawdzić.

Lena w swoim ogrodzie przypadkowo nagrywa prywatną rozmowę swoich sąsiadów, która brzmi… jak plan morderstw@. Bliscy jednak zapewniają kobietę, że to nie może być prawda, w końcu Państwo Morgan są po sześćdziesiątce, jednak ta im nie ufa, bo coś mają na sumieniu…

Fajna książka. Znajdziecie tam kilka zwrotów akcji, kilka sekretów, wszystko owiane mroczną tajemnicą, co jest potrzebne, w momencie gdy sięgamy po książkę z tego gatunku.

„Nie masz pojęcia, z kim masz do czynienia.
W takim razie może powinnam się dowiedzieć”.

Nie do końca polubiłam główną bohaterkę, nie rozumiałam jej rozterek, cała jej postać jest dla mnie niejasna. Jej decyzje są nieprzemyślane, problemy błahe, zachowania totalnie nie rozumiem, a jej męża to w ogóle przemilczę…

Jeśli chodzi o zakończenie, dla mnie osobiście było dobre. Widziałam kilka opinii, że jest to do przewidzenia- owszem, kilka puzzli wskoczyło na swoje miejsce, ale osobiście uważam, że takiego zakończenia nie da się przewidzieć od razu.

Miło spędziłam z nią czas. I polecam na leniwe wieczory.

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.