Wyspa duchów

Książka ma bardzo chwytliwy tytuł, świetne wydanie i genialny opis. Cóż chcieć więcej od lektury? Sama nie wiem czy dobrze oddam to co o niej myślę, gdyż według mnie czytanie tej pozycji było jak wchodzenie po górach. Co pagórek, to następowało opisywanie innej postaci, niby ciągła a jednak jakby inna historia, która po głębszym rozwinięciu zaczynała wciągać, więc tu był zjazd, lecz zaczynała się kolejna postać pojawiać i ponownie opisanie jej był dla mnie zbytnim skupieniem na opisie, dlatego odrobinę mnie oddalało od całości. Kiedy już złapałam jej rytm, pojawiał się nowy wątek, choć nadal na tym samym poziomie treści. Im dalej, tym wszystko bardziej trzymało się tego głównego celu i to właśnie ,,dalej" dopiero mnie pochłaniało. Motyw tajemniczej legendy był bardzo przyciągający, gdyż utworzony został pod niedowierzenie i znajdywanie pomysłów na to, by ją podważyć. Ich argumenty bywały na tyle mądre, że fascynowały swoim odkryciem.
Cała akcja dzieje się na małej wyspie, dlatego choćby utworzenie pomników dzieci na ich podobizny i pochowanie ich na wyspie było bardzo zastanawiające.
,,Umarły z głodu i zimna w lichej rybackiej chatce. Były pozostawione same sobie na ,,wyspie duchów". Na wyspie, którą omijali nawet najodważniejsi mężczyźni."
Dożo miejsca poświęca się na opisy, które mają sprawić, że nasza wyobraźnia zacznie pracować na najwyższym poziomie. Jednym to się spodoba, bo nadają książce odpowiedni do sytuacji charakter, ale znają się i tacy, których lekka wytrąci z rytmu czytania. Jeśli jednak zaakceptuje się ten fakt, że ta pozycja służy nie tylko do czytania, ale i fantazji o mrocznych wydarzeniach, to zaczniemy widzieć ją jako szacunek, który postanowiono oddać tym przygodom. Bohaterzy są dosyć zróżnicowani, ale to właśnie każdy z nich ma swoje trzy grosze do odegrania. Opiekunka, osoba starsza, pisarz, wdowiec i rzeźbiarka. Niby nie ma między nimi połączenia, a jednak każdy jest tam po coś. Są też osoby bardziej i mniej widoczne. Gdy dojdziemy do sceny z morderstwem zobaczymy jak szybko może się zrodzić w ludziach zwątpienie. Od tej pory będzie bardzo energicznie i oskarżycielsko. Kto zatem jest winny i dlaczego? Czy na tej wyspie faktycznie chowają się duchy?
Tak ogólnie to książka jest całkiem dobra, tylko należy wbić się w jej rytm. Są momenty co wciąga bardzo, ale są i takie, które się przeciągają, to wszystko zależy od punktu widzenia:-)