Duchy, które widziałam oraz inne doświadczenia...

Duchy, które widziałam Violet Tweedale nie są typowym zbiorem opowiadań grozy. Autorka nie tworzy fikcyjnych historii opisuje zdarzenia, które według jej relacji naprawdę przeżyła, widziała lub poznała z pierwszej ręki. Nawiedzone domy, zjawy, niewidzialne dłonie, seanse spirytystyczne, przeczucia, aury i tajemnicze manifestacje przeplatają się tu z autobiograficznymi wspomnieniami i refleksjami o duszy, śmierci oraz świecie niewidzialnym.

Tweedale pozostawia czytelnikowi ocenę wiarygodności tych doświadczeń, ale sama traktuje je jako część rzeczywistości. To nie tyle klasyczna literatura grozy, ile niezwykłe świadectwo epoki, w której granica między opowieścią o duchach, osobistym wyznaniem i badaniem zjawisk psychicznych była wyjątkowo cienka.