Cappriccio-Valse op. 7 na skrzypce i fortepian

Cappriccio-Valse op. 7 na skrzypce i fortepian Henryka Wieniawskiego powstał podczas dwuletniego (1851-52), koncertowego tournee braci Wieniawskich po Rosji. Utwór jest przykładem muzyki salonowej. Charakteryzuje się nie tylko walorami artystycznymi lecz odzwierciedla indywidualny, wirtuozowski styl kompozytora pełen lekkości i finezji, brawurowych i błyskotliwych efektów w zastosowaniu bogatej gamy różnorodnych form staccata świadczących o mistrzowskim opanowaniu techniki skrzypcowej. Utwór często i chętnie wykonywany na estradzie.