Przyczynowość jednostkowa

Intelektualnie Hessen jest przede wszystkim Europejczykiem; nacechowane neokantyzmem badeńskim studia pod opiekuńczym okiem mentora, Rickerta, osadziły go w centrum kultury grecko-rzymskiej, w której orbicie tworzył. [] Z mistrzem i przyjacielem, [], bezpośrednio wiązały go akceptacja samodzielności i metodologicznej odmienności nauk o kulturze, wyeksponowanie krytycznej teorii wartości kulturowych oraz dążenie do ich transcendentalnego ugruntowania. Myśl Hessena jest jednym z nielicznych już w XX wieku systemów filozoficznych [] a omawiana rozprawa dostarcza metodologicznych ram późniejszym badaniom jej twórcy[]

Wydaje się zrozumiałe, że Przyczynowość jednostkową najlepiej znają Niemcy jej wznowienie po sześćdziesięciu latach jest symptomatyczne natomiast nie wzbudziła ona większego zainteresowania w kręgach polskich filozofów ani tym bardziej pedagogów. [] W Polsce mody na Kanta raczej nie było, co Władysław Tatarkiewicz nazywał nieobecnością okresu kantowskiego, i zapewne tym należy tłumaczyć praktyczną nieobecność Hessena w pismach rodzimych filozofów.

Fragment wstępu