Amazonki. Wojowniczki starożytnego świata

Z miłą chęcią zechciałam poznać twórczość autorki książki Adrienne Mayor pt. ''Amazonki. Wojowniczki starożytnego świata'', która to zechciała zmierzyć się z tematem, który nie zawsze jest zrozumiały dla osób, które uważają, że zagadnienie to jest zupełnie im obce, wymyślone, a może istnieje gdzieś tam nadziei, że kobiety te istniały i dały początek, czegoś, o czym nie mamy zupełnego pojęcia.

Tak na dobrą sprawę Amazonki- kobiety wyzwolone, równe mężczyznom, nieustraszone królowe armii stojące na czele, czy tylko znalazły się przypadkiem tam, gdzie należy walczyć pojedynkę, lub z pomocą koleżanek. Odkrycie przez archeologów grobów, w których pochowane wraz z mieczami, łuskami, końmi – kobiet walczących prawdziwie wzbudzając, u wielu wrogów postrach pozostaje zadać sobie kilka pytań wynikających na podstawie opisu treści książki i spróbować sobie odpowiedzieć na nie, ale czy wszystkie odpowiedzi w niej znajdziemy, musimy się o tym przekonać, czytając ją.

Pytania te są następujące: jak żyły amazonki, czy były one opiekuńcze, czy się zamartwiały, czy łatwo było je zdenerwować, czy miały od razu przepis na walkę, czy jednak pozostawał on w ich tajemnicy, o której nie zawsze lubiły rozmawiać, czy te walki zawsze były bezpieczne, czy jednak częściej narażane na niebezpieczeństwa, co w ich zachowaniu zaskakuje mniej, a co więcej, czy ich język porozumiewawczy był zrozumiały dla społeczeństwa, w którym żyły, czy pojawi się u bohaterów poczucie humoru, powaga, wyrażanie emocji nie zawsze pasujące do sytuacji, w jakiej one się znalazły w danej chwili, czy można zagłębić się mocno tak na tyle w ich historii przedstawionej na faktach, czy jednak pozostawia, lekki niedosyt tego próbowałam, dokładnie się dowiedzieć analizując krok po kroku znalezienie się ich świecie.

Nie podobało mi się to w książce, że zastosowano zbyt małą czcionkę utrudniającą czytanie, zbyteczne są jak dla mnie dodanie przypisów, zawierają dużą ilość stron, załącznik imiona Amazonek i wojowniczek w starożytnej literaturze i sztuce od Morza Śródziemnego do Chin uważam, że jest trafnym pomysłem.

Podoba mi się to, że w prologu autorka zamieściła szereg odpowiedzi na nasuwające się pytania z zakresu pytań dotyczących głównego tematu, związanego z historią Atlanty, greckiej amazonki, bardzo dobrze opowiedzianej, ale czy to wystarczy czytelnikowi, aby się w nią dokładnie wdrążył to zależy wyłącznie od niego czy zdecyduje się przeczytać książkę składającą się z 25 rozdziałów podzielonych na 4 części.

Polecam.

„Amazonki. Wojowniczki starożytnego świata” – Adrienne Mayor

A gdyby okazało się, że Amazonki, które przez wieki traktowano jako bohaterki mitów i legend, naprawdę istniały? Adrienne Mayor w swojej książce „Amazonki. Wojowniczki starożytnego świata” zabiera czytelnika w niezwykłą podróż śladami kobiet, które walczyły, polowały, jeździły konno i brały udział w wojnach.

To nie jest powieść, lecz fascynująca książka historyczna i popularnonaukowa, w której autorka próbuje oddzielić mit od faktów. Sięga do starożytnych przekazów, źródeł historycznych i przede wszystkim odkryć archeologicznych. Znalezione groby kobiet pochowanych z bronią, końmi czy wyposażeniem wojownika pokazują, że obraz wojowniczek nie był jedynie wytworem wyobraźni starożytnych.

Najbardziej fascynujące jest to, jak szeroko Adrienne Mayor prowadzi swoją opowieść. Nie ogranicza się do jednego miejsca czy jednej kultury. Przenosimy się między światem greckim, Persją, stepami Eurazji, Indiami i Chinami. Dzięki temu Amazonki przestają być pojedynczym motywem znanym z mitologii, a stają się częścią znacznie większej historii kobiet żyjących w różnych kulturach starożytnego świata.

Podczas lektury szczególnie podobało mi się zestawienie tego, co przez wieki opowiadano o Amazonkach, z tym, co zaczęto odkrywać dzięki archeologii. Momentami trudno było nie poczuć zdziwienia, że historie kobiet walczących u boku mężczyzn, a czasem samodzielnie, przez tak długi czas były traktowane przede wszystkim jako legendy.

Autorka nie przedstawia jednak swoich bohaterek wyłącznie jako niezwyciężonych wojowniczek. Pokazuje ich codzienność, kulturę, sposób życia, relacje i miejsce w społecznościach. Dzięki temu Amazonki stają się bardziej ludzkie i zdecydowanie ciekawsze niż postacie znane jedynie z mitologicznych opowieści.

Styl Adrienne Mayor jest bardzo przystępny, mimo że książka opiera się na dużej ilości materiału historycznego i naukowego. Autorka potrafi opowiadać o archeologii i starożytności w sposób angażujący, łącząc fakty z opowieściami i ciekawostkami. Nie miałam poczucia, że czytam suchą rozprawę naukową. Raczej uczestniczyłam w poszukiwaniu odpowiedzi na pytanie, kim naprawdę były kobiety, które przez tysiące lat pozostawały gdzieś pomiędzy historią a legendą.

Ta książka wzbudziła we mnie przede wszystkim ciekawość. Im dalej czytałam, tym bardziej chciałam wiedzieć, co jeszcze udało się odnaleźć i ile znanych nam historii może mieć swoje źródło w prawdziwych wydarzeniach. Było też sporo zaskoczenia, szczególnie gdy okazywało się, jak wiele informacji można dziś odczytać z grobów, szczątków i przedmiotów pozostawionych przez ludzi żyjących tysiące lat temu.

„Amazonki. Wojowniczki starożytnego świata” nie jest jednak książką dla kogoś, kto szuka lekkiej historii do przeczytania w jeden wieczór. To publikacja wymagająca większego skupienia, pełna faktów, źródeł i historycznych kontekstów. Właśnie dlatego szczególnie poleciłabym ją osobom zainteresowanym historią, archeologią, starożytnością, mitologią oraz historią kobiet.

Dla mnie największą wartością tej książki jest pokazanie, że historia wciąż potrafi nas zaskoczyć. To, co przez długi czas wydawało się jedynie mitem, może mieć swoje odbicie w rzeczywistości. A odkrycia archeologiczne pozwalają spojrzeć na przeszłość z zupełnie innej perspektywy.

„Amazonki. Wojowniczki starożytnego świata” to fascynująca podróż przez czas, miejsca, kultury i źródła, która zmusza do zastanowienia się, ile historii kobiet zostało pominiętych albo uznanych za legendę. Jeśli lubicie książki, które nie tylko opowiadają o przeszłości, ale przede wszystkim pozwalają spojrzeć na nią inaczej – zdecydowanie polecam.