Stolica Hitlera. Życie i śmierć w wojennym Berlinie (wyd. 2026)

Gdy pojawia się, ciągły strach przed o przetrwanie wówczas życie traci sens. Jestem w stanie sobie to wyobrazić, co czują ci ludzie ocenie żyjący w stolicy Hitlera.

Zastanawiałam się, czy w ogóle mam zdecydować się na przeczytanie tej książki ze względu na wspomnienia tychże osób, które dzielnie przetrwały ten czas, widziały bezpośrednio ucieczkę przed śmiercią.

Postanowiłam zmierzyć się z tym, co ma do przekazania autor, podjąwszy się zebrać informacje zawarte we wspomnieniach, listach oraz w innych źródłach tematycznych pozostawiających ślady zapamiętanych widokach w pamięci mieszkańców stolicy Hitlera.

Autor dedykuję książkę córce Amelii, pierwszym dziadkom żony Melissy doświadczającym epoki nazistowskich Niemiec i to głównie stanowiło początek poruszenia głębi tajemnic ukrytych w tej tematyce, która nie powinna się wydarzyć obecnie i uważam, że jest to właściwa postawa ojcowska godna pochwały.

Gdy bliżej odsłania się prawdę o tym, co było, wywoła to wzruszenie, a może i z czasem nienawiść, gdyż nie każdy chce przeżywać na nowo traumę.

Książki autorstwa Pana Rogera Moorhouse pt. ''Stolica Hitlera. Życie i śmierć w wojennym Berlinie'' nie czyta się szybko przez wzgląd na zamieszczoną małą czcionkę.

Należy czytać ponownie rozdziały, gdyż nie da się przejść obojętnie obok tych ludzi, których mogę nazwać wielkimi bohaterami niezależnie od tego, kim byli z zawodu i jakie mieli pochodzenie.

Warte jest podkreślenia, z jakim to ogromnym entuzjazmem trwały przygotowania do uroczystości pięćdziesiątych urodzin Adolfa Hitlera. Nastawienie do tego wyjątkowego dnia przybyłych gości, mieszkańców Berlina, fotoreporterzy, defilady wojskowe, czy był wówczas zadowolony solenizant i czy miał w głowie przygotowany plan, jak potoczą się jego dalsze losy, czy jednak nie, bo nie przypuszczał, co wydarzy się jeszcze.

Podoba mi się projekt okładki autorstwa Pana Tomasza Majewskiego. Stanowi on cząstkę tego, czego my nie ujrzeliśmy, a na chwilę obecną wiemy, co się zmieniło, w co uległo zniszczeniu w Berlinie.

Istotna dla mnie z czytanej książki jest treść i co ze sobą prezentowało ogólnie społeczeństwo na tle z głównym bohaterem, wraz z osobami mu podległymi, czy można było rozegrać to wszystko inaczej oraz, czy jestem w pełni zrozumieć z niej płynący przekaz, a nade wszystko ocenić, czy autor przedstawił dokładnie wszystko to, co go najbardziej interesowało z tego niełatwego obrazu II wojny światowej.

Polecam przeczytać tę książkę.