Klęska Kościuszki. Od Rawki do Maciejowic 1794

Spis treści:

Wstęp

I. Rynsztunek przeciwników

II. Batalia pod Rawką

III. Odzyskanie swobody operacyjnej

IV. Ostatnia bitwa Kościuszki

Zakończenie

Bibliografia

Spis map i schematów

O książce:

Roku Pańskiego 1794 szóstego dnia czerwca wydarzyła się duża bitwa, w której wojska prusko-rosyjskie pokonały mniejszą liczebnie armię polską. Zwycięstwo aliantów nie przyszło jednak łatwo. Masa pruskiej piechoty nacierała pod okrutnym ogniem polskiej artylerii. Ciężkie lite kule wyrywały krwawe bruzdy w nieprzyjacielskich szeregach, urywały kończyny, rozrywały ludzkie korpusy. Brawurowy kontratak 1. Regimentu Piechoty Koronnej zachwiał lewym, odsłoniętym skrzydłem Prusaków. W zażegnaniu kryzysu i porządkowaniu oddziałów zaangażował się sam monarcha Prus Fryderyk Wilhelm II. Widząc grożące swemu wojsku niebezpieczeństwo, posłał na pomoc chwiejącej się piechocie kawalerię. Szarża przeszło 20 szwadronów aliantów doszła do polskiej linii, gdzie załamała się w blasku ściany kos i pik. Na prawym skrzydle Prusaków niewiele brakowało a powtórzyłaby się racławicka scena i bateria artylerii padłaby łupem kosynierów. Lecz pruscy kanonierzy byli lepiej zorganizowani i ładunkiem kartaczy zmusili Grenadierów Krakowskich do odwrotu. Ze względu na zbyt wielką nierówność sił, trudno było oczekiwać, aby Tadeusz Kościuszko mógł przełamać prawo racji silniejszych batalionów, a co za tym idzie pobić sprzymierzonych. Pod koniec bitwy podłamany Wódz niechybnie padłby ofiarą pruskich huzarów. Ale na ich drodze stanęła polska kawaleria, która osłoniła manewr odwrotu i tym samym wydatnie wpłynęła na bieg historii insurekcji. Niestety Najwyższy Naczelnik nie wyciągnął wniosków z surowej lekcji, jaką otrzymał 6 czerwca 1794 roku. Cztery miesiące później po raz kolejny zlekceważył ekonomię sił...

O autorze:

Maciej Maciejak (1980), politolog i pisarz, wychowanek Drugiego Liceum Ogólnokształcącego im. Adama Mickiewicza w Gdyni, absolwent Instytutu Politologii Uniwersytetu Gdańskiego. Niniejsza książka stanowi piątą w jego dorobku.